Dla wielu osób diagnoza celiakii jest momentem przełomowym. Z jednej strony pojawia się stres i niepewność związana z koniecznością zmiany diety i stylu życia, a z drugiej ogromna ulga po latach szukania przyczyny dolegliwości. 

Wprowadzenie diety bezglutenowej często poprawia samopoczucie, ale nie zawsze rozwiązuje problem. 

Jeśli mimo ścisłego przestrzegania diety nadal odczuwasz objawy, takie jak zmęczenie, problemy jelitowe, bóle głowy, problemy skórne czy często chorujesz, to może być sygnał, że w organizmie dzieje się coś więcej. 

1. Niedobory pokarmowe  

W przebiegu celiakii dochodzi do uszkodzenia kosmków jelitowych, które odpowiedzialne są za wchłanianie składników odżywczych. Nawet po wprowadzeniu diety bezglutenowej, regeneracja jelit może trochę potrwać. 

Najczęściej obserwuje się niedobory: 

• Żelaza, 
• Witaminy B12, 
• Kwasu foliowego, 
• Witaminy D3, 
• Cynku, 
• Selenu. 

To właśnie niedobór tych składników może odpowiadać za pogorszone samopoczucie, brak energii, problemy hormonalne czy obniżoną odporność. 

1. Zaburzenia mikrobioty jelitowej 

Przy celiakii dochodzi do zaburzenia składu mikrobioty jelitowej. To może być przyczyną przewlekłych stanów zapalnych, zmian skórnych, wzdęć, uczucia przelewania, biegunek, zaparć, nadmiernych gazów czy nietolerancji pokarmowych i nasilonych objawów alergii. 

Nawet przy prawidłowo prowadzonej diecie bezglutenowej warto zadbać o dodatkowe wsparcie w postaci delikatnej formy błonnika, prebiotyków (pożywki dla korzystnych bakterii jelitowych), probiotyków czy postbiotyków. 

1. IBS / SIBO 

U części osób z celiakią, mimo stosowania diety bezglutenowej, nadal utrzymują się dolegliwości ze strony układu pokarmowego. 

W takich sytuacjach warto rozważyć współistnienie zaburzeń czynnościowych, takich jak IBS (zespół jelita drażliwego) czy SIBO (przerost bakteryjny w jelicie cienkim). 

Objawy tych zaburzeń to: 

• wzdęcia,  
• gazy, 
• biegunki lub zaparcia (przy IMO – przerost metanogenów), 
• przelewanie i bóle brzucha, 
• znaczne powiększenie obwodu brzucha, 
• nietolerancje pokarmowe, 
• przewlekłe zmęczenie, 
• mgła umysłowa, zaburzenia koncentracji, 
• zmiany skórne, w tym trądzik różowaty. 

W przypadku występowania wyżej wymienionych objawów, kluczowe jest pogłębienie diagnostyki i indywidualne podejście terapeutyczne. 

1. Choroby współistniejące  

Celiakia bardzo często występuje w korelacji z innymi chorobami czy zaburzeniami. Jednymi z nich, są choroby autoimmunologiczne. Badania pokazują, że osoby z celiakią są bardziej narażone na rozwój tych chorób, a w szczególności Hashimoto, czyli autoimmunologicznego zapalenia tarczycy.  

Ponadto, bardzo często występują także: 

• IBS (zespół jelita drażliwego), 
• SIBO (przerost bakteryjny jelita cienkiego), 
• Niedoczynność tarczycy, 
• Insulinooporność, 
• PCOS (zespół policystycznych jajników). 

1. Znaczenie diagnostyki 

Sama dieta bezglutenowa jest tylko jednym z elementów leczenia celiakii. 

Kluczowe znaczenie ma regularna diagnostyka i właściwa interpretacja wyników badań, takich jak: 

• Morfologia, 
• TSH, FT3, FT4, 
• Glukoza, insulina, 
• Lipidogram, 
• Próby wątrobowe, 
• Witamina D3,  
• Witamina B12, 
• Kwas foliowy, 
• Żelazo, 
• Ferrytyna, 
• OB, CRP. 

To właśnie te badania pozwolą nam ocenić, co naprawdę dzieje się w organizmie, jakie obszary wymagają wsparcia i dlaczego objawy nie mijają, mimo dobrze prowadzonej diety bezglutenowej. 

Podsumowanie 

Dieta bezglutenowa jest fundamentem leczenia, ale nie zawsze rozwiązuje wszystkie problemy.  

Jeśli objawy nie mijają, to znak, że Twój organizm potrzebuje indywidualnego podejścia i warto poszerzyć diagnostykę.